Nadat ik ooit een kitesurfcursus deed in de koude wateren van de Noordzee, vond ik dat ik het maar eens een keer moest proberen op een plek waar de zon altijd schijnt en het water een paar graden warmer is. Dakhla, besloot ik, na lang surfen op het net. Een plek waar ik nooit eerder van had gehoord, maar op slag verliefd op werd, bij het zien van een enkele foto van haar lagune. Dakhla, de plek waar ik sindsdien van droomde. Afrika, de Sahara woestijn, wind, lagune, perfecte golven, oude cultuur, afgelegen… Klinkt als een plek uit een film of een sprookjesboek toch?

Voor diegenen die iets totaal anders willen ervaren, is Dakhla zonder twijfel dé plek om een aantal vakantiedagen aan te spenderen. Relatief dicht bij Europa, maar ver, héél ver off the beaten path… Dakhla ligt aan de wilde en ruige Atlantische kust. Aan de ene kant vind je een adembenemend mooie lagune met felroze flamingo’s, aan de andere kant de Atlantische Oceaan met haar golven van wereldklasse.

Ik besloot mijn vriend Tom mee op sleeptouw te nemen en na een lange vlucht met Royal Air Maroc, kwamen we ’s avonds laat en enigszins vermoeid aan in Dakhla. We werden zoals afgesproken opgehaald van het vliegveld door een taxi van ons surfcamp en in het pikkedonker gedropt in ons houten strandhuisje. Geen enkel idee wat we konden verwachten, daar in het afgelegen Dakhla. De volgende ochtend werd ik heel vroeg in de ochtend wakker en sprong uit bed, omdat ik niet kon wachten om de gordijnen te openen en te zien wat zich daarachter verschuilde. Ik werd weggeblazen door het uitzicht op de lagune… recht naast ons.

Maar zeg je ‘Dakhla’, zeg je ook ‘wind’. Heel veel wind. Zoveel wind dat het voor ons amateur-kitesurfers niet geheel verstandig was om het water op te gaan. ‘Noodgedwongen’ vulden we onze dagen met boeken lezen op het terras van het surfkamp, suppen in de lagune, wakeboarden bij Dakhla Attitude, chillen aan het zwembad, het drinken van de nodige biertjes (best wel veel), het spelen van talloze kaartspelletjes en het verorberen van meer chicken tajines dan een mens lief is. Maar ook huurden we een paar dagen een auto en reden we op de bonnefooi door de woestijn… We baanden ons een weg door surrealistische landschappen van eindeloze luchten, water en zand. Onze camera’s draaiden overuren. Naast dat we onze digitale camera bij ons hadden (goed beschermen tegen Sahara-zand!), hadden we ook besloten onze analoge Minolta X-700 weer eens uit de kast te trekken. Een uitdaging om weer bezig te zijn met het fotograferen op film en niet continu tientallen beelden achter elkaar te schieten, maar wachten op dat ene perfecte shot… 

We zagen eindeloze wegen met oneindige horizons. Af en toe kwamen we een andere auto tegen, maar grotendeels voelden we ons alsof we de wereld voor ons alleen hadden. We hadden gehoord over ‘La Source’, een afgelegen plek met natuurlijke zwavelbronnen, ergens middenin de woestijn. Na niet al te lang zoeken zagen we het witte stenen huisje van ‘La Source’ opdoemen tegen de horizon, letterlijk in the middle of nowhere. Korte tijd later lagen we in badkleding op de grond, terwijl we een ‘watermassage’ kregen via een hogedrukslang waar het heerlijk warme water uit spuit, recht uit de bron. Even wennen, misschien een beetje ongemakkelijk, maar een onvergetelijke ervaring. (En geweldige foto’s gegarandeerd!) 

Na afloop van ons avontuur in Dakhla, op de terugweg naar Nederland, maakten we een 14 uur-durende tussenstop in Casablanca. We besloten daar naast de oude medina, ook de Hassan II Moskee te bezoeken, het grootste gebedshuis van het land en in de top 7 van de grootste moskeeën ter wereld. Eén van de vele plekken in Marokko die het absoluut waard is om te ontdekken. De moskee is gebouwd op grond die onttrokken is aan de zee en de helft van de moskee steekt uit over de oceaan. ’s Nachts branden er boven in de minaret schijnwerpers die richting Mekka schijnen. Wie wil nou niet zo zijn vakantie afsluiten?

PRAKTISCHE INFO

ONZE REISTIJD: Februari/Maart 2017
ONZE VLIEGTICKET: Retour Amsterdam – Dakhla met op de heenreis een tussenstop op Casablanca en terug op Ouarzazate en Casablanca. (Wij vonden een immens goede deal van €140 p.p. retour, direct geboekt via de site van Royal Air Maroc.)
ONZE REIS:  Wij wilden ter plekke kitesurflessen boeken bij ons surfcamp, maar vanwege de wind ging dat niet door. (Semi-privélessen met maximaal 2 personen kost €475 voor 10 uur, inclusief materiaal. Wil je alleen materiaal huren kost je dat €65 per dag of €210 voor 5 dagen. Een SUP-board huur je al voor ongeveer €10 per dag. Wakeboarden in het cable park van Dakhla Attitude is onwijs leuk en kost €8 per rit van 8 minuten en €25 voor een half uur durende wakeboardles.)
ONZE ACCOMMODATIE: Het geweldige Dakhla Spirit (€130 voor 2 personen voor een Superior Bungalow met uitzicht op de lagune. Dit is een full-board prijs, dus alle maaltijden zijn inbegrepen.)
ONZE FOTOGEAR: Nikon D700 + Nikon 24-70mm & Analoge Minolta X-700 met 50mm lens.